Logo concertzaal
Anastasia_Kobekina_(Julia_Altukhova)_Geschreven Pers (1)

Anastasia Kobekina: "Ik houd van die salonachtige atmosfeer uit de negentiende eeuw, toen vrienden weer andere vrienden meebrachten en 's avonds samen in een kleine ruimte van muziek genoten. De Edesche Concertzaal biedt die atmosfeer. Je kunt er muziek delen en mensen ontmoeten.”


Anastasia Kobekina: altijd op zoek naar magie

Geschreven door Redactie in Edesche Concertzaal Actueel, Artiesten, Anastasia Kobekina, Interviews op 23 september 2021

Ze heeft de connectie met het publiek wanhopig gemist, vertelt Anastasia Kobekina. Muziek is er immers om te delen. Daarom ziet ze erg uit naar haar residentie bij de Edesche Concertzaal in seizoen 2021/2022. In elk van haar drie concerten wil de jonge Russische celliste één worden met het publiek. “Daar is geen recept voor. Je zoekt elke keer opnieuw naar een moment van magie.”

Anastasia Kobekina - Edesche Concertzaal - foto Jacqueline Imminkhuizen

Door Jordi Kooiman

Foto: Jacqueline Imminkhuizen

Het is een vraag waar je niet omheen kunt in gesprek met musici: hoe ben jij het jaar van gesloten concertzalen en afgegrendelde cultuur doorgekomen? Voor Anastasia Kobekina was het hard. “Ik denk dat niemand daar een uitzondering op is”, zegt ze. Minder dan een week voor de lockdown trad ze nog op in de Edesche Concertzaal – met Beethoven, Bach en Chopin – daarna ging alles op zwart. “Het begin was nog wel oké. Ik had tot de lockdown steevast een heel volle agenda gehad, omdat ik altijd ja zei tegen projecten. Ik had nooit vakantie en was behoorlijk moe. De eerste twee weken van de lockdown voelden dan ook als een vakantie.”
“Daarna kwam de onzekerheid”, voegt ze toe. “Wanneer zou het afgelopen zijn? Zou het wel een keer afgelopen zijn? Ik voelde me best nutteloos, want ik kon mijn skills niet inzetten. Je kunt wel thuis studeren, maar muziek is er om te delen. De connectie met het publiek, daar gaat het uiteindelijk allemaal om. Die connectie heb ik wanhopig gemist.”
In februari 2021 kon ze na lange tijd weer een concert met publiek geven. Het was in Madrid, één van de weinige plekken waar optreden op dat moment mogelijk was. “Ik was bijna in tranen”, vertelt ze. “Door de crisis ben ik het nu, het moment waarin je leeft, veel meer gaan waarderen. Niet bezorgd zijn over de toekomst, genieten van het moment.”

Edesche salon

Anastasia vond het als kleuter al heerlijk om samen met publiek muziek te beleven. Het publiek bestond destijds voornamelijk uit papa (componist) en mama (pianist). Anastasia trok een mooie jurk aan, hing al haar sieraden om haar nek en gaf een concert. Ze heeft er nog videobeelden van, die ze glimlachend voor de geest kan halen.
De prestigieuze concertzalen waar ze inmiddels in optreedt staan ver af van die huiselijke scène in haar geboortestad Jekaterinenburg. Maar wat Anastasia doet en wat haar drijft, is in feite hetzelfde gebleven. Ze wil verhalen vertellen aan haar publiek, samen een duik nemen in de rijkdom die het muziekrepertoire biedt.
Die ambitie maakt haar ook razend enthousiast over haar aanstaande rol als artist in residence van de Edesche Concertzaal, een functie die ze in deze omvang niet eerder kreeg toebedeeld. “Het is een unieke kans om een echte band met het publiek op te bouwen”, vertelt ze. “Ik praat na afloop van concerten graag met het publiek en vind het heerlijk als ik dan bij volgende concerten bekende gezichten in de zaal zie. Ik houd van die salonachtige atmosfeer uit de negentiende eeuw, toen vrienden weer andere vrienden meebrachten en 's avonds samen in een kleine ruimte van muziek genoten. De Edesche Concertzaal biedt die atmosfeer. Je kunt er muziek delen en mensen ontmoeten.”
“Mensen zijn mijn inspiratie”, vervolgt Anastasia. “Alle mogelijke mensen – niet per se musici. Ik vind het fascinerend om te zien hoe anderen met hun persoonlijke ontwikkeling omgaan, hoe ze groeien in het leven. Sterke karakters inspireren mij.”

Samensmelten

Anastasia Kobekina werkt haar residentie uit in drie heel verschillende concerten. Ze opent op 5 februari met een optreden met 'Friends' – nog nader in te vullen – en keert exact een maand later terug met klarinettist David Orlowski en Lauma Skride. De drie vormen geen vast trio. “Het is heel nieuw voor me en de combinatie van klarinet en cello is niet gebruikelijk. De textuur van een klarinet is zó anders dan die van de cello. Het is een prachtige uitdaging om de aard van beide instrumenten te respecteren en tegelijkertijd te laten samensmelten. Ik zie ernaar uit om daaraan te werken en te zien hoe we als trio kunnen communiceren.”
Communiceren doet ze al langer met pianist Jean-Sélim Abdelouma, met wie ze haar derde concert in Ede speelt. “We namen beiden deel aan een masterclass in Engeland, maar kenden elkaar niet. Sir Andras Schiff hoorde ons apart van elkaar spelen en zei: jullie móeten samenspelen. Inmiddels hebben we onder meer in Wigmore Hall in Londen en Bozar in Brussel opgetreden.”
Het is goed mogelijk dat Anastasia voor één van de concerten ook haar barokcello meeneemt. Ze is dol op barokmuziek. Recent is ze ook begonnen de viola da gamba te ontdekken. “Ik ben helemaal ingenomen door de klank van dat instrument uit de vroege barok. Het creëert onmiddellijk een intieme sfeer. Al na een paar maten is het alsof je je in de epoche van die muziek bevindt. De viola da gamba laat je door de tijd reizen.”

Magische momenten

De grote uitdaging van spelen in een duo en zeker in een trio is onderling dezelfde golflengte vinden, meent Anastasia. “Daarbij gaat het niet zozeer om gelijk spelen. Het gaat erom dat je samen dezelfde adem, dezelfde hartslag vindt.”
Hetzelfde geldt eigenlijk voor de communicatie met de mensen in de zaal, zegt Anastasia. “Ik zoek altijd naar eenheid met het publiek. Ik probeer een gemeenschappelijke flow te vinden, waar iedereen door gedragen wordt. Als dat lukt, is het magisch. Elke keer opnieuw zoek ik sleutels naar die magie. Maar er is geen recept voor. Dat zou makkelijk zijn...”
Die ongewisheid is volgens Anastasia vermoedelijk de reden waarom veel musici verslaafd zijn aan optreden. Je weet nooit hoe het zal zijn. “Natuurlijk ben je goed voorbereid, maar de energie, de aandacht en betrokkenheid van het publiek, de gemoedstoestand van je collega-musici: het is elke keer anders. Zelf heb je ook nooit hetzelfde gevoel. Voor jezelf is het vooral de uitdaging om in je hoofd koel te blijven, maar in je hart warm en emotioneel te zijn. Vergelijk het met een acteur. Je kunt zelf wel huilen, maar dat laat je publiek nog niet huilen.”
Uiteindelijk probeer je altijd 'in het moment' te komen, denkt Anastasia. “Het verleden en de toekomst proberen je misschien af te leiden, maar je moet je focussen op dat ene moment in het nu. Dat is het geheim om een concert volledig te kunnen beleven. Ook voor het publiek.”

Reacties

Blijf op de hoogte!


Ontvang de nieuwsbrief


Contact

Edesche Concertzaal
Amsterdamseweg 9
6711 BE Ede
0318 - 200 214
info@edescheconcertzaal.nl

Logo Edesche Concertzaal wit