Logo concertzaal
Anastasia_Kobekina_(Julia_Altukhova)_Geschreven Pers (1)

Anastasia Kobekina: "Ik houd van die salonachtige atmosfeer uit de negentiende eeuw, toen vrienden weer andere vrienden meebrachten en 's avonds samen in een kleine ruimte van muziek genoten. De Edesche Concertzaal biedt die atmosfeer. Je kunt er muziek delen en mensen ontmoeten.”


Louis Lortie zorgt met Listzts 'Années de pèlerinage' voor sublieme ervaring

Geschreven door Redactie in Pianoconcerten, Artiesten, Terugblik, Louis Lortie op 8 april 2019

EDE - Het solorecital door Louis Lortie in de Edesche Concertzaal was al bij voorbaat een gedenkwaardig moment. Zelden is deze meervoudige meesterpianist in Nederland te beluisteren. Dat hij voor de Edesche Concertzaal op zaterdag 6 april een uitzondering maakte, gaf het recital extra glans, nog afgezien van het prachtige programma dat Lortie had samengesteld. Aan de Bösendorfer Imperial speelde hij een persoonlijke selectie uit Liszts Années de pèlerinage.

louis_lortie-12-Jacqueline-Imminkhuizen-Edesche-Concertzaal kopie

Foto: Jacqueline Imminkhuizen

Pianist, vleugel en repertoire vormden een ondeelbare drie-eenheid. Lortie zag het wellicht al een beetje aankomen toen hij in een interview aan de Edesche Concertzaal vertelde: "De Bösendorfer is een perfect type instrument voor deze muziek. Liszt zelf bezat zelf verschillende vleugels van Bösendorfer. Ongetwijfeld was dit ook het type sound dat hij in gedachten had toen hij zijn Années de pèlerinage schreef."

Fluisterzachte passages

Op de middag van het concert had Lortie al ruim de tijd genomen om de Bösendorfer Imperial van de Edesche Concertzaal te verkennen. Tijdens het recital was Lorties volledige klankbeheersing van het instrument opvallend. Overal, ook in de meest heftige gedeeltes (zoals in 'Vallée d'Obermann'), bleef de muziek perfect in balans. Vanuit fluisterzachte passages bouwde Lortie overweldigende fortissimo-explosies op, zonder het instrument geweld aan te doen.

Vastgehouden spanning

De door Lortie samengestelde bloemlezing uit Années de pèlerinage werkte als een zorgvuldig opgebouwde suite. Vanuit de vastgehouden spanning tussen de losse onderdelen liet Lortie ieder stuk bijna organisch uit het voorgaande voortkomen. Vooral in het derde gedeelte van het programma werkte dat ijzersterk. 'Sposalizio', 'Il Penseroso' en 'Canzonetta del Salvator Rosa' vormden een aaneengeregen eenheid, net als de daarop volgende drie 'Petrarca Sonnetten'.

Dante-Sonate

Als grande finale van zijn recital speelde Louis Lortie de zogenoemde 'Dante-Sonate' uit het Tweede Boek van Années de pèlerinage. Deze sonate, gebaseerd op het laat-middeleeuwse epos Divina Commedia van Dante, bevat zo ongeveer alles wat in de voorgaande stukken al aan bod was gekomen, maar dan in sterk ingedikte vorm. Voor de pianist is het een ware uitputtingsslag; niet alleen vanwege de technische eisen die Liszt aan de pianist stelt, maar ook om alle lijnen die Liszt uitzet letterlijk in de hand te houden.

Ronkende bassen

In de slotmaten van de 'Dante-Sonate' had Louis Lortie nog een kleine verrassing in petto. De ronkende bassen die een paukenroffel imiteren zette Lortie extra kracht bij, door de (niet voorgeschreven) extra bastoetsen van de Bösendorfer Imperial in te zetten. De slotnoten misten hun uitwerking op het publiek niet. Vrijwel direct rees de zaal uit de stoelen op om de zichtbaar aangedane Lortie  - "Liszt is voor mij altijd een intense ervaring" - ovationeel te bedanken. Verschillende keren moest Louis Lortie terugkeren om het daverende applaus in ontvangst te nemen. Lortie dankte het publiek op zijn beurt met Liszts derde concertetude 'Un sospiro'. Een sereen slot van een subliem pianorecital, waarbij Louis Lortie in Ede zijn visitekaartje afgaf als een van 's werelds grootste pianisten.

Reacties

Blijf op de hoogte!


Ontvang de nieuwsbrief


Contact

Edesche Concertzaal
Amsterdamseweg 9
6711 BE Ede
0318 - 200 214
info@edescheconcertzaal.nl

Logo Edesche Concertzaal wit