Logo-concertzaal
Maria Milstein - foto Marco Borggreve
"Muziek maakt mij een rijker mens. Mijn leven draait om muziek, maar dat kan niet zonder anderen. Het is een heerlijke wereld om in te zijn, soms ook een idealistische wereld, omdat je met iets bezig bent waarvan je houdt. Muziek is iets wat ons iedere dag rijker en blijer maakt."

Matangi Quartet neemt je mee naar Beethovens klankwereld

Geschreven door Redactie in Artiesten, Arno van der Vuurst, Terugblik op 3 februari 2017

Liefhebbers van het strijkkwartet haalden op 28 januari hun hart op tijdens het concert door het gerenommeerde Matangi Quartet. Onder de noemer ‘Es muss sein’ nam het ensemble het publiek mee langs twee late strijkkwartetten van Haydn en Beethoven, en een vroeg strijkkwartet van de slechts achttien jaar jonge Mendelssohn.

Matangi Quartet (Foto: Marnix Meulmeester)


Joseph Haydn is het typische voorbeeld van een laatbloeier. Hoewel hij tijdens zijn tientallen dienstjaren veel muziek schreef voor zijn broodheer graaf Eszterházy, kwam Haydn pas na zijn pensionering echt op stoom. Zijn Londense symfonieën, de oratoria Die Schöpfung en Die Jahreszeiten ontstonden allemaal nadat Haydn de zestig al ver was gepasseerd. Ook het Strijkkwartet op. 77, nr. 2 is een laat werk. Sterker nog, het is zijn laatst voltooide strijkkwartet. Maar nergens hoor je een bezadigde componist; Haydn was zich juist zeer bewust van de nieuwste muzikale ontwikkelingen. Het Matangi Quartet gaf dan ook een gedreven interpretatie van Haydns late meesterwerk. Vooral het zinderende slotdeel met veel Bach-achtige polyfonie zette het ensemble op scherp.

Beethovens laatste

Nog meer gold dat voor Beethovens laatste Strijkkwartet, op. 135. Hierin fragmenteert de componist de muzikale lijnen en verdeelt ze over de verschillende instrumenten, zodat er weinig meer overblijft van de tot dan toe traditionele rolverdeling tussen melodie en begeleiding. Met veel gevoel voor detail gaf het Matangi Quartet een bevlogen lezing van Beethovens kwartet. Extra verduidelijking gaf violiste Maria Paula Majoor met een kleine uitleg over het slotdeel, waarin Beethoven een naar eigen zeggen ‘moeilijk besluit’ moest nemen. Dit kreeg gestalte in de muzikaal verklankte vraag ‘Muss es sein?’ en het daarop bevestigende antwoord ‘Es muss sein!’ Over het precieze waarom tasten muziekkenners al decennia in het duister, maar dat is slechts bijzaak als je je laat meeslepen door Beethovens wervelende klankweefsels. Het leverde het Matangi Quartet al vóór de pauze een staande ovatie op en de vier musici moesten meerdere keren op het podium terugkeren om het enthousiaste applaus in ontvangst te nemen.

Sprookjesachtige klankwereld

Het programma na de pauze bestond uit Mendelssohns Tweede Strijkkwartet, op. 13. Anders dan Beethovens bondige laatste strijkkwartet is dit een groots opgezet kamermuziekwerk met lange lijnen en grote spanningsbogen. Hier klonk het Matangi Quartet gepassioneerd en warmbloedig. Ook de voor Mendelssohn zo typische sprookjesachtige klankwereld kwam nog even voorbij het middendeel van het scherzo. Lichtvoetig, maar met haast chirurgische precisie plaatsten de Matangi’s de muzikale lijnen op elkaar tot een kunstig bouwwerk van ragfijne melodieën. Nadat de serene slotmaten waren verstomd, ontstak het publiek opnieuw in geestdriftig applaus. Het was duidelijk dat het Matangi Quartet niet kon vertrekken zonder een toegift. In het kader van de tachtigste verjaardag dit jaar van Philip Glass speelden ze een fragment uit een van zijn strijkkwartetten.

Arno van der Vuurst (Foto: Marnix Meulmeester)
Matangi Quartet (Foto: Marnix Meulmeester)

Reacties

Blijf op de hoogte!


Ontvang de nieuwsbrief


Contact

Edesche Concertzaal
Amsterdamseweg 9
6711 BE Ede
0318 - 200 214
info@edescheconcertzaal.nl

Logo Edesche Concertzaal wit