Logo concertzaal
Hayo Boerema

Als doorgewinterde improvisatoren voelen Eric Vloeimans en Hayo Boerema elkaar feilloos aan. "Waar we altijd op azen zijn die momenten, waarop een van ons geïnspireerd raakt en we afwijken van de vooraf gemaakte afspraken. Dat geeft een sfeer waarin alles wat er gebeurt spannend is!"

Ronald Brautigam: “Wat een grandioos instrument”

Geschreven door Redactie in Artiesten, Terugblik, Ronald Brautigam op 2 november 2015

Wereldpianist Ronald Brautigam had voor zijn recital op 31 oktober geen mooier programma kunnen samenstellen. Deze zonovergoten herfstdag werd ‘s avonds afgesloten met stemmige nazomermuziek in Scandinavische sferen. Brautigam koos niet voor het bekendste repertoire, maar boeide daarmee wel van begin tot eind.

14fbe011703d491a9d78e41c01192012

In het kader van de honderdvijftigste geboortedag van Carl Nielsen dit jaar begon Brautigam zijn recital met Nielsens ‘Chaconne’, op. 32. Muziek waarvan je je afvraagt waarom het niet veel vaker op concertprogramma’s voorkomt. Al vanaf de eerste maten werd de luisteraar meegezogen in de licht melancholieke sfeer, die zo eigen is aan de Scandinavische muziek. In twintig variaties over een eenvoudige basmelodie bouwt Nielsen het stuk op tot een geweldige climax, waarna de muziek tegen het slot als het ware in het niets oplost. Als een uitgekiend beeldhouwer gaf Brautigam elke variatie het juiste gewicht.

Beethovens andere ‘Pastorale’

Net zo hemels klonk Beethovens Pastorale Sonate, die naadloos aansloot op de Chaconne.  Muziek waarin vooral de landelijke rust overheerst en die qua atmosfeer hier en daar verwantschap heeft met zijn beroemde Zesde Symfonie, ook bijgenaamd ‘Pastorale’. Maar anders dan in die symfonie ontbreekt in de sonate het grote gebaar, de dramatiek, die juist zo kenmerkend is voor Beethovens muziek. Als ervaren bespeler van de fortepiano (de vleugel uit Beethovens tijd) gaf Brautigam Beethovens muziek een ongebruikelijke lichtheid en transparantie mee. Ongetwijfeld spelen hier ook Brautigams eerdere ervaringen met de Bösendorfer-vleugel mee. Jarenlang stond er bij hem een Bösendorfer thuis. Een instrument waar Brautigam overigens nog steeds warme gevoelens voor koestert. “Een grandioos instrument” noemde hij de Bösendorfer Imperial van de Edesche Concertzaal.

Late zomernachten

Het tweede gedeelte van het programma opende met de sfeervolle Sensommernätter (Late zomernachten) van Wilhelm Stenhammar. Net als Nielsen  is dit in Nederland helaas weinig uitgevoerde muziek, maar van een enorme schoonheid en charme. Het is tevens muziek die veel van de pianist vergt, want hoewel de vijf delen de extravagante virtuositeit van bijvoorbeeld een Liszt missen, is het een ware krachtsinspanning om alle lijntjes bijeen te houden. Ook hier domineerde de zachte weemoedigheid in de klank, die ook in Nielsens ‘Chaconne’ hoorbaar was.

Stormachtige Fantasiestücke

Net als voor de pauze zorgde Brautigam voor een mooie aansluiting op het slotstuk op het programma: Schumanns ‘Fantasiestücke’, op. 12. Dit was verreweg het meest dramatische werk van de avond: acht korte miniaturen die elk van elkaar verschillen als dag en nacht. Heftige emoties in deeltjes als ‘Aufschwung’ en ‘In der Nacht’ contrasteerden prachtig met het dromerige ‘Warum’ en ‘Ende vom Lied’. Het publiek dankte Brautigam met een staande ovatie. Op zijn beurt gaf hij een toegift: “Nog een kort stukje Schumann, om het af te leren.”

Geniet 14 november a.s. van meesterpianiste Cristina Ortiz in Chopins beroemde Derde Sonate, op. 58, Ravels 'Sonatine' en Preludes van York Bowen.


Reacties

Blijf op de hoogte!


Ontvang de nieuwsbrief


Contact

Edesche Concertzaal
Amsterdamseweg 9
6711 BE Ede
0318 - 200 214
info@edescheconcertzaal.nl

Logo Edesche Concertzaal wit